“After” movie review

after movie

Το “After”, βασισμένο στο μυθιστόρημα της Anna Todds, είναι μία νεανική ταινία που παρακολουθεί τη ζωή της νεαρής Τέσα, όταν αυτή ξεκινά τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο, μακριά από την υπερπροστατευτική μητέρα της και το αγόρι της, Νόα. Εκεί γνωρίζει τον επαναστάτη και μυστηριώδη Χάρντιν, ο οποίος την κάνει για πρώτη φορά να αναθεωρήσει τη ζωή της και να προσδιορίσει τα θέλω της.

Μία τρυφερή ταινία για την πρώτη αγάπη, την πρώτη φορά αλλά και το θάρρος των επιλογών μας, με έξυπνους διαλόγους και μία πολύ ενδιαφέρουσα σκιαγράφηση της κεντρικής ηρωίδας. Το έργο καταφέρνει να αποτυπώσει με επιτυχία τα συναισθήματα και τους φόβους της νιότης, κάνοντας το θεατή να συνειδητοποιήσει πως όλοι κρύβουμε μέσα μας μία Τέσα. Παράλληλα, περνά και ένα πολύ δυνατό μήνυμα: οι απογοητεύσεις είναι μέσα στη ζωή, αυτό όμως που έχει σημασία είναι πώς τις αντιμετωπίζουμε. Αντί να τα παρατήσουμε, μπορούμε να γίνουμε παραγωγικοί παλεύοντας με ζήλο για τα όνειρά μας και συγχρόνως να παραδεχόμαστε τα λάθη μας.

Αν και πολλοί χαρακτήρισαν το “after” ως μία εφηβική εκδοχή των «50 Αποχρώσεων του Γκρι» εγώ θα διαφωνήσω και θα συστήσω την ταινία σε όσους έχουν μία ρομαντική ψυχή και αγαπούν τις ποιοτικές αισθηματικές ταινίες.

ater movie



“After”, based on Anna Todds’ novel, is a film that follows the life of young Tessa when she starts her studies at University, away from her overprotective mother and her boyfriend, Noah. There, she meets the mysterious and revolutionary Hardin, who makes her question her life choices and true desires for the first time.

A sweet movie about the first love, the first time and the courage of our choices, with clever dialogues and a very interesting outline of the main character. The film succeeds in successfully capturing the feelings and fears of youth, making the spectator realize that we all hide a Tessa in us. At the same time, it conveys a very strong message: disappointments from people are an inevitable part of life, but what truly matters is how we deal with them. Instead of giving up, we can become productive, continue fighting for our dreams and at the same time admitting our mistakes.

Although many have described “After” as a teenage version of “50 Shades of Grey,” I will disagree and recommend the film to those who have a romantic soul and love quality sentimental films.

Θα σου αρέσουν επίσης